Zakład dla Chronicznie Chorych Kobiet
 w Warszawie - Wiśniewie,  
prowadzony od początku przez Siostry Felicjanki,
 istnieje od 1935r. 
Początkowo w niewielkiej willi,
 stanowiącej obecnie najstarszą część kompleksu,
 mieszkało 9 kobiet. 
 
Działania zbrojne podczas Powstania Warszawskiego spowodowały zniszczenie budynku w 90%.  
Chore pensjonariuszki ewakuowano wówczas do Młocin, a później do Częstochowy.  
Siostry Felicjanki trafiły najpierw do przejściowego obozu w Pruszkowie,  
skąd po pewnym czasie zostały uwolnione. 
 Nie mogąc wrócić do Wiśniewa, udały się do Szymanowa, gdzie zaangażowaly się  
w pracę przy chorych uchodźcach. 
 Do swojego domu wróciły dopiero 21 marca 1945r.
Jedna z ośmiu sióstr przebywających  w domu lokalnym Sióstr Felicjanek  
w Warszawie - Wiśniewie, w którym  obecnie mieści się dom opieki dla kobiet, pisała ręcznie  
w zeszycie  kronikę wydarzeń od 14 września do 22 października 1944r.  
Oto fragmenty tych notatek: 
 
"14 września 1944. 
Czwartek. 
 Dziś ewakuowali Wiśniewo.  Kilkanaście rodzin przyszło schronić się do nas. 
 Ludzie szli pod dach naszej kaplicy jak do nieba. 
 Ci, co z daleka  byli od kaplicy i Sióstr, teraz spieszyli tu najchętniej,  
bo ufali, że tu nie zginą!  
Rozpacz niemal ogarniała, gdy się widziało pełno tych biedaków z tłumoczkami. 
Ale i do nas sołtys przysłał wiadomość,
 że o godz. 12 mamy być wszystkie na stacji przy kolejce. 
Po chwili przyszli żandarmi nas wyrzucać, ale widząc niedołężne, chore  
i spraliżowane staruszki, dużo kobiet ciężarnych i z malutkimi dziećmi,  
starców i rannych - kazali nam spisać listę wszystkich osób u nas będących,  
aby potwierdzić, kto pozostanie. Lista ta liczyła prawie 90 osób."
Z wojennych zapisków  
s. M. Berardy Gromadzińskiej
Zgromadzenie,  
dzięki ofiarności społeczeństwa,  
rozpoczęło odbudowę domu opieki.  
W 1946r. zgłosiło się 6 kobiet  
potrzebujących opieki.  
Liczba przyjmowanych pensjonariuszek  
stale wzrastała. 
  
Obecnie w Zakładzie,  
rozbudowanym w roku 1989,  
znalazło swój dom ponad 90 kobiet.